
STRIPPER, gracias a ti por darme a mi también el premio... Parece que mi blog es muy amigable y me gusta saber que así es.
Esta vez he decidido no compartirlo con nadie y guardarlo como oro en paño, sólo y exclusivamente para mí... porque sí, porque sí y porque sí... ES MI TESORO.

6 comentarios:
El premio de la amistat un gran tesoro sin duda, Besos.
jajajaj... moltes felicitats pel premi! i clar que si, les normes te les poses tu! em sembla fantàstic que no li donis a ningú!
Un petonet mooooolt fort!
Felicitats a tu també !!!!
Moltes felicitats Syl i em sembla genial que el guardis com un tresor! (:
mi casa, mi anillo, mi TESOROOOOO
Ay Ay AY
Juventud, divino tesoro que te vas para no volver
cuando quiero llorar, no lloro
y, a veces, lloro sin querer.
Menos amistad y mas SEXO, coño
Anillo no tengo... aunque tuve en algún momento de mi vida.
Pero, sí me fui para no volver aunque a estas alturas no sé si no volveré por falta de ganas o pq la empresa ya no existirá... Oh que penita más grande me dan los directivos con sus coches o sea de la muerte, sus segundas residencias, sus negocios "secundarios" y el dinero que se quedan en vez de pagar al personal. Qué les den!
Publicar un comentario en la entrada